متن زیبا عاشقانه

متن زیبا عاشقانه مسیحا برزگر از کتاب اشراق ها

مسیحا برزگر احساسی ترین جملات زیبا و ناب را که در کتاب اشراق ها نوشته است برای ابراز عشق بیان می کند که نمونه ایی از بهترین متن زیبا عاشقانه محسوب می شود.

 

متن زیبا عاشقانه و جدید

 

            انسان برده می‌شود، زیرا از تنهایی می‌ترسد،

پس به جمعیتی نیاز دارد، به جامعه‌ای، به سازمانی.

ترس، بنیاد تمامی مؤسسات است.

یک ذهن هراسان چگونه می‌تواند حقیقت را بفهمد؟

حقیقت مستلزم بی‌باکی‌ست

و خاستگاه این بی‌باکی، عشق است.

به همین دلیل، آیین‌ها، مؤسسات و سازمآن‌ها، راه حقیقت را مسدود می‌‌کنند.

هنگامی که بر حماقت‌های خویش می‌خندیم، بارِ دل‌مان سبک می‌شود.

 

 

متن زیبا عاشقانه

 

متن زیبا عاشقانه و ناب

 

بی هراس زندگی کن و وارسته باش!

در جهان باش، و نه از جهان.

در جمعیت باش، و باوجوداین، تنها!

گریزان از دنیا نباش!

فقط در این صورت است که پلی طلایی ساخته خواهد شد تا

مشهود را به نامشهود پیوند بزند.

این کار بزرگ را به عهده بگیر،

به سازندگان این پل بزرگ ملحق شو!

 

در مطالب قبلی بخشی از متن زیبا نوشته شده در کتاب اشراق ها به قلم مسیحا برزگر را خواندیم و در ادامه متن عاشقانه کوتاه خاص و جدید را می خوانیم:

 

حیلت رها کن، عاشقا، دیوانه شو، دیوانه شو

و اندر دلِ آتش درآ، پروانه شو،

پروانه شو

هم خویش را بیگانه کن،

هم خانه را ویرانه کن

وانگه بیا، با عاشقان همخانه شو، همخانه شو

رو، سینه را چون سینه‌ها هفت آب‌شو از کینه‌ها

وانگه شرابِ عشق را پیمانه شو،

پیمانه شو

باید که جمله جان شوی

تا لایقِ جانان شوی

گر سوی مستان می‌روی،

مستانه شو، مستانه شو

عشقِ امروزِ من، آشیانه‌‌ی به جا مانده از عشقِ دیروزم را خانه‌ی خویش نمی‌داند.

 

 

متن زیبا عاشقانه

متن زیبا عاشقانه و جذاب

 

به درون چرخه‌ی آرام‌سازی ذهن سقوط نکن.

طلبِ قرار، فی‌نفسه بی‌قراری‌‌ست.

ذهن همانی‌ست که هست،

آن را همان‌گونه که هست بپذیر.

این پذیرش، آرامش می‌آورد.

طرد و امتناع، بی‌قراری‌ست و پذیرش، قرار.

کسی که به پذیرشی همه‌جانبه می‌رسد، به خدا رسیده است.

جُز این، راهی وجود ندارد.

این نکته را خوب فهم کن،

زیرا همین فهم است که موجب پذیرش می‌شود. پذیرش، حاصل عملی ارادی نیست.

عمل ارادی، به خودی خود، طرد و امتناع است. «من این کار را انجام می‌دهم»، سرپوشی است بر طرد و امتناع. زیرا اراده همواره بهره‌ای از نفْس در خود دارد.

نفس بدون تغذیه‌شدن از جانب امتناع، نمی‌تواند زنده بماند.

پذیرش هرگز ممکن نیست توسط عمل پدید‌آورده شود.

تنها فهمِ عاشقانه‌ی زندگی‌ست که پذیرش را پدید می‌آورد.

نگاه کن!

هرچه هست، هست

و همان‌گونه هست، که هست.

چیزها این‌گونه‌اند؛ از آن‌ها نخواه که به گونه‌‌ای دیگر باشند،

زیرا نمی‌توانند، حتی اگر تو این‌گونه بخواهی.

خواستن همواره عقیم است.

آه، چگونه ممکن است بی‌قراری بدون خواهش وجود داشته باشد؟

عشق، با بخشیدن مکافات می‌کند

و زیبایی، با سکوتِ وحشتناکِ خویش.

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *