سخنرانی های آب، آیینه، آفتاب توسط مسیحا برزگر (لوح فشرده)

توضیحات

سخنرانی های آب، آیینه، آفتاب
توسط مسیحا برزگر
(لوح فشرده)

گزیده‌ای از جلسه نخست:
عشق هنگامی که در دل می نشیند، شراب می شود، مست می کند، بیخود می کند؛ یعنی خود را از تو می گیرد، اگر در دل باشد. و عشق چیزی نیست که تو آگاهانه آن را در دل داشته باشی؛ یعنی بگویی که من هم اینک عشق را در دل دارم، پس اکنون من مست هستم، من بی خود هستم، و برای همه این ها نیز تعریفی داشته باشی که آنجا باز می افتی در دام فریب و تظاهر و ریا. عراقی اسرار را هویدا می کند، اما نه به صدا. او عاشق است؛ سر او هم عاشقی اوست. و وقتی کسی عاشق است، چندان به دنبال این نیست که عشق اش را برای دیگران هویدا کند. بله برای معشوق اش بازگو می کند، اما برای دیگران لزومی ندارد. چون او عشق می ورزد و چون عشق می ورزد سرّ عشق ورزی این گونه هویدا می شود، و سرّ همه اسرار عشق عراقی، وحدت عاشق و معشوق است. عراقی این راز رازها را به زبان عشق بیان می کند و بسیار عاشقانه هم بیان می کند. او برخلاف صوفیان دیگر، جهان را حجاب نمی­داند. ما معمولاً معتقدیم که دارای کالبد و روح هستیم ولی نزد عراقی اصلاً چنین چیزی نیست. کالبد، روح، ذهن و ماده یک واقعیت و برداشت حقیقت هستند، حتی وقتی­که جلوه می­کند، باز از خود دور نیست و عین خودش است. اگر معشوق، نقاب از چهره برداشت، دلیل آن نمی­شود که حالا معشوق دیگری است، فقط نقاب از چهره برداشته است، در نزد عراقی، هیچ چیزی، عشق به پدیده­ها را از عشق به خدا جدا نمی­­کند، چون پدیده­ها، صورت پدیدار شدۀ خداوند هستند بنابراین عشق به پدیده­ها، عشق به خداست. نزد او پدیده­ها نزد او همان وجه پدیدار خداوندند، بنابراین عشق، همیشه عشق است و هیچ فرقی نمی­کند.