نامه های عاشقانه اثر جبران خلیل جبران

معرفی کتاب نامه‌های عاشقانه

کتاب  نامه‌های عاشقانه مجموعه‌ای از نامه‌های جبران خلیل جبران به محبوب‌اش ماری هکسل است

جبران در سال 1904 با ماری که مدیر یک مدرسه‌ی آمریکایی بوده و در حمایت از یتیمان مستعد فعالیت می‌کرد، آشنا می‌شود که در روند زندگی جبران نقش فوق العاده و بسزایی داشته است. این آشنایی آغازگر یک دوستی همیشگی است که گاه به مرز عشق کشیده می‌شود و هرگز به ازدواج ختم نمی‌شود.

جبران خلیل جبران (Kahlil Gibran)، نابغه مشهور لبنانی، موفق‌ترین نویسنده و هنرمند معاصر عرب، نه‌تنها از پیشگامان ادبیات نوین عربی است، بلکه در جهان امروز و در ایران نیز بسیار پرآوازه و اثرگذار بوده است. مهم‌ترین و مشهورترین کتاب جبران «پیامبر» است.

در قسمت‌هایی از کتاب نامه‌های عاشقانه می‌خوانیم:

«ماری قشنگم!
زندگی چیست؟ عشق ورزیدن. اگر عاشق نباشیم، برای زندگیِ خود توجیهی نداریم. کسانی که عاشق نیستند، از زندگیِ پُرمعنا محروم‌اند.
باید خود را به باد و باران و ستاره سپرد. باید عاشقانه زیست. باید بر گونه‌ی گرمِ خورشید بوسه زد.
بر رخساره‌ی خورشید‌گونه‌ی تو بوسه می‌زنم، و شب به‌خیر می‌گویم.
خلیل.»

«ماری عزیزم
تمثیلی را که تازه تمام کرده‌ام، برایت می‌فرستم. بسیار کم و فقط به زبان عربی نوشته‌ام. می‌خواهم نصیحت‌ها و پیشنهادهای تو را بشنوم.
من و دوستم در سایه معبدی، نابینایی را دیدیم.
دوستم گفت: این دانا ترین مرد جهان است.
نزدیک شدیم و پرسیدم: از کی نابینایید؟
از وقتی زاده شدم.
گفتم: من یک ستاره شناسم.
نابینا پاسخ داد: من نیز…
آن‌گاه دستش را روی سینه‌اش گذاشت و گفت: از درون اینجا، همه خورشیدها و ستارگان را رصد می‌کنم.»